świat nasz kolorowy

Wybrałam zaciszny kąt, tuż przy ogrodzeniu sąsiedniej posesji.
Okazał się miejscem najlepszym z możliwych.

Tak wygląda moje przyosiedlowe miejsce karmnikowe. W czasie lutowych mrozów cieszyło się ogromnym powodzeniem - nie spodziewałam się, że aż tyle sikorek mieszka w okolicy! Co ciekawe, słoniną zajadały się wyłącznie modraszki, bogatkom wystarczał słonecznik. Natomiast wróble tradycyjnie zlatywały się na to, co się rozsypało przy dosypywaniu (a zawsze sporo tego było).
Zdjęcia nienajlepsze, bo kąt naprawdę jest kątem, a do kątów z natury rzeczy dociera niewiele światła, a i zbyt pięknie nie wyglądają.